Buitenlands vastgoed aangeven in België: wat moet u weten?
Een woning in het buitenland gekocht? Vergeet uw fiscale verplichtingen niet. Ontdek hoe u buitenlands vastgoed correct aangeeft en welke belastingen van toepassing zijn.
Een huis in Spanje, Frankrijk of elders? Dat betekent extra werk bij uw belastingaangifte. U bent verplicht zowel de aankoop officieel te registreren bij de fiscus als het belastbare inkomen ervan jaarlijks te vermelden.
Als u vastgoed in het buitenland koopt, verkoopt of erft, moet u dat melden bij de Belgische fiscus.
Wat houdt de meldplicht in?
U moet de vastgoedtransactie spontaan en binnen vier maanden melden. Dat kan via het onlineplatform van de Belgische belastingdienst MyMinfin, of via een papieren aangifteformulier dat u kunt downloaden. In de aangifte moet u onder meer de locatie van het onroerend goed, het type, de grootte, de waarde en het gebruiksdoel vermelden. Bezit u het vastgoed samen met uw partner, dan moet u elk apart een aangifte indienen.
Op basis van de aangifte bepaalt de Administratie Opmetingen en Waarderingen (het vroegere kadaster) een ‘Belgisch’ kadastraal inkomen. Dat hebt u nodig voor uw jaarlijkse belastingaangifte.
Hoe vult u uw belastingaangifte in?
Voor de aangifte van vastgoed in het buitenland moet u dezelfde codes gebruiken als voor vastgoed in België. De in het buitenland betaalde belastingen mag u echter niet aftrekken.
Bovendien moet u codes onder de titel B invullen, afhankelijk van de ligging van het vastgoed. Hebt u vastgoed in een land waarmee België een dubbelbelastingverdrag heeft, dan vult u bij ‘1. Vrijstelling met progressievoorbehoud’ het land, de ingevulde code in rubriek A, en het bedrag van het kadastraal inkomen of de huur in. Met populaire vakantielanden zoals Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Nederland, Zwitserland, Oostenrijk en Turkije is er zo’n verdrag.
Is er geen dubbelbelastingverdrag – zoals met Monaco en Liechtenstein – dan vult u de gegevens onder ‘2. Vermindering van de belasting tot de helft’ in.
Wordt uw buitenlands vastgoed dubbel belast?
Of uw buitenlands vastgoed in België wordt belast, hangt af van de vraag of België met dat land een dubbelbelastingverdrag heeft gesloten.
Wel een dubbelbelastingverdrag
Het dubbelbelastingverdrag met onder meer Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Nederland, Zwitserland, Oostenrijk en Turkije bepaalt dat het land waar het vastgoed zich bevindt, de belasting mag heffen. België moet in dit geval een vrijstelling van belasting geven.
Toch kunnen er fiscale gevolgen zijn. Omdat België een vrijstelling geeft met wat in het vakjargon ‘progressievoorbehoud’ heet, kan het buitenlands vastgoed wel leiden tot hogere belastingen op uw andere inkomsten waarop u in België belasting betaalt. Hoe zit dat precies? De belastingtarieven stijgen met het inkomen. Bij de bepaling van het belastingtarief wordt er rekening gehouden met uw buitenlandse inkomsten. Hoe hoger uw buitenlandse inkomsten, hoe hoger de belastingdruk op uw andere inkomsten.
Zonder belastingverdrag
Als er geen dubbelbelastingverdrag is – zoals met Monaco of Liechtenstein – dan wordt de in België verschuldigde belasting gehalveerd. De voorwaarde is dat u in het buitenland al belasting op het vastgoed hebt betaald.
Als u vastgoed in het buitenland koopt, verkoopt of erft, moet u dat melden bij de Belgische fiscus.
Wat houdt de meldplicht in?
U moet de vastgoedtransactie spontaan en binnen vier maanden melden. Dat kan via het onlineplatform van de Belgische belastingdienst MyMinfin, of via een papieren aangifteformulier dat u kunt downloaden. In de aangifte moet u onder meer de locatie van het onroerend goed, het type, de grootte, de waarde en het gebruiksdoel vermelden. Bezit u het vastgoed samen met uw partner, dan moet u elk apart een aangifte indienen.
Op basis van de aangifte bepaalt de Administratie Opmetingen en Waarderingen (het vroegere kadaster) een ‘Belgisch’ kadastraal inkomen. Dat hebt u nodig voor uw jaarlijkse belastingaangifte.
Hoe vult u uw belastingaangifte in?
Voor de aangifte van vastgoed in het buitenland moet u dezelfde codes gebruiken als voor vastgoed in België. De in het buitenland betaalde belastingen mag u echter niet aftrekken.
Bovendien moet u codes onder de titel B invullen, afhankelijk van de ligging van het vastgoed. Hebt u vastgoed in een land waarmee België een dubbelbelastingverdrag heeft, dan vult u bij ‘1. Vrijstelling met progressievoorbehoud’ het land, de ingevulde code in rubriek A, en het bedrag van het kadastraal inkomen of de huur in. Met populaire vakantielanden zoals Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Nederland, Zwitserland, Oostenrijk en Turkije is er zo’n verdrag.
Is er geen dubbelbelastingverdrag – zoals met Monaco en Liechtenstein – dan vult u de gegevens onder ‘2. Vermindering van de belasting tot de helft’ in.
Wordt uw buitenlands vastgoed dubbel belast?
Of uw buitenlands vastgoed in België wordt belast, hangt af van de vraag of België met dat land een dubbelbelastingverdrag heeft gesloten.
Wel een dubbelbelastingverdrag
Het dubbelbelastingverdrag met onder meer Frankrijk, Spanje, Italië, Portugal, Nederland, Zwitserland, Oostenrijk en Turkije bepaalt dat het land waar het vastgoed zich bevindt, de belasting mag heffen. België moet in dit geval een vrijstelling van belasting geven.
Toch kunnen er fiscale gevolgen zijn. Omdat België een vrijstelling geeft met wat in het vakjargon ‘progressievoorbehoud’ heet, kan het buitenlands vastgoed wel leiden tot hogere belastingen op uw andere inkomsten waarop u in België belasting betaalt. Hoe zit dat precies? De belastingtarieven stijgen met het inkomen. Bij de bepaling van het belastingtarief wordt er rekening gehouden met uw buitenlandse inkomsten. Hoe hoger uw buitenlandse inkomsten, hoe hoger de belastingdruk op uw andere inkomsten.
Zonder belastingverdrag
Als er geen dubbelbelastingverdrag is – zoals met Monaco of Liechtenstein – dan wordt de in België verschuldigde belasting gehalveerd. De voorwaarde is dat u in het buitenland al belasting op het vastgoed hebt betaald.